Op wereldreis met diabetes

Als onbezorgde studente zag ik een beetje op tegen het leven na mijn studie. Ik was nog jong, had zeeën van tijd en genoeg hobby’s die me bezighielden. Na mijn studie zou dat afgelopen zijn en komt een 40-urige baan om de hoek kijken. Werken tot je pensioen, tot je 70e of misschien wel ouder. Ik had er nog weinig zin in. Was er geen andere manier?

Ik ging op onderzoek uit en ontdekte alternatieve leefstijlen. Wonen in een tiny house om kosten te besparen, minimalistisch leven of wonen in een land waar het leven goedkoop is. 

Elke leefstijl had wel zijn charme, maar vooral de laatste trok me: wonen in een land waar het leven goedkoop is. Want wat nou als je door Azië reist en blijft werken voor Nederlandse bedrijven? Dan heb je geen fulltime baan nodig om rond te komen, maar heb je aan 20 uur werken genoeg, ideaal! Er bleek een term voor te zijn: digital nomad. De wereld over reizen en ondertussen werken vanaf je laptop.

En diabetes dan?

Een prachtig idee. Een jaar lang alleen maar reizen trok mij niet. Ik zou me al snel niet meer nuttig voelen en moe worden van het rondtrekken. Maar een jaar reizen als digital nomad was perfect: voor langere tijd op plekken verblijven, werken en ondertussen toch kunnen genieten van verschillende landen. Terwijl dit plan zich langzaam in mijn hoofd begon te vormen, dacht ik geen moment aan mijn diabetes. 

Diabetes heeft mij namelijk nooit tegengehouden om dingen te doen die ik graag wil. Natuurlijk zorgt het er soms wel voor dat ik dingen uit moet stellen. Ik kan niet op elk willekeurig moment een wandeling maken of gaan sporten. Maar een geweldig idee afblazen omdat ik diabetes heb? Nee bedankt. 

Het plan voor de reis

En dus dachten we het plan verder uit. We wilden minimaal een jaar rondreizen in voornamelijk Azië en kortere periodes in Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Amerika. Omdat mijn vriend destijds studievertraging opliep en een half jaar later klaar zou zijn dan ik, besloten we om nog anderhalf jaar in Nederland te blijven om te werken. En zo studeerde ik op mijn 21e af en begon direct daarna aan een fulltime baan. 

Ik kwam erachter dat fulltime werken helemaal niet zo erg was als ik dacht. Elke dag ging ik met plezier met mijn werk, ik vond het heerlijk en had lieve collega’s. Ze brachten me cola als ik hypo’s had, en wilden bij een hyper dat ik rustig op de bank ging hangen tot ik me beter voelde. Moest ik die reis nog wel gaan maken? Ik had het zo naar mijn zin in Nederland.

Een backpack vol 

Maar die paar gedachten waren al snel vervlogen. Het begon toch te kriebelen en ik keek uit naar het vrije en warme leven ;) En dus gingen we op reis! Uiteraard niet zonder voorbereiding. Een jaar reizen vraagt voorbereiding, maar een jaar reizen met diabetes vraagt al helemaal veel voorbereiding! Ik heb urenlang aan de telefoon gehangen, van de ene naar de andere organisatie gebeld en mijn hoofd gebroken over het aantal diabetesspullen wat ik in mijn backpack moest zien te proppen. Maar uiteindelijk is het gelukt: ik kon een jaar reizen met diabetes. 

En hoewel ik hulp heb gehad en veel over reizen met diabetes op internet heb gelezen, moest ik veel dingen toch zelf uitvogelen. Daarom deel ik graag met je hoe ik het voor elkaar heb gekregen in de volgende blogs. Stay tuned! 


 By Talitha Paauwe

Als onbezorgde studente zag ik een beetje op tegen het leven na mijn studie. Ik was nog jong, had zeeën van tijd en genoeg hobby’s die me bezighielden. Na mijn studie zou dat afgelopen zijn en komt een 40-urige baan om de hoek kijken. Werken tot je pensioen, tot je 70e of misschien wel ouder. Ik had er nog weinig zin in. Was er geen andere manier?

Insulet betaalde Talitha om deze blog te schrijven en publiceren.


GEZONDHEIDSDISCLAIMER

Deze blog biedt algemene informatie en discussies over gezondheid en verwante onderwerpen. De informatie en andere inhoud in deze blog of gekoppelde pagina’s zijn niet bedoeld en mogen niet worden opgevat als medisch advies, noch is de informatie een vervanging voor professionele medische expertise of behandeling. Als u of een andere persoon een medisch probleem heeft, moet u uw zorgverlener raadplegen of andere professionele medische behandeling zoeken. Negeer professioneel medisch advies nooit of stel het vragen van advies niet uit vanwege iets dat u in deze blog of daaraan gekoppelde pagina’s hebt gelezen. Als u denkt dat u in een medische noodsituatie verkeert, bel dan onmiddellijk uw arts of de noodhulpdiensten. Er is geen verband tussen de meningen en inzichten in deze blog en op deze website en die van een (academisch) ziekenhuis, gezondheidspraktijk of andere instelling.